Khaabhaaye Talaaee

2002-08-07T04:21:00.000-07:00

سلام

2002-06-27T15:54:00.000-07:00

امروز داشتم با يه دوستی صحبت ميکردم. نگرانش شدم وقتيکه فهميدم داره گرفتار ميشه. خواستم بهش بگم از ديد مثبت حيفته ، از ديد منفی گناه داری. اما هم دلم نيومد که بگم هم اينکه ميدونستم اگه بگم تاثيری نداره. خلاصه روزگار غريبيست نازنين، روزگار غريبيست. مواظب باش نشکنه که بند انداختنی نيست.

2002-06-27T15:01:00.000-07:00

فکر کن داری تو خيابون ظفر راه ميری بعد از جلوی يه موسسه زبان رد ميشی و ميبينی رو ديوارش نوشته Bonjour! چه حسه عجيبی به آدم دست ميده... نميدونم اين کلمه بنژو چی داره که من هر وقت ميشنوم ته دلم خالی ميشه، ديگه وای بحال وقتی که اين رو تو خيابون ظفر ببينم يا بشنوم!!!

2002-06-16T15:06:00.000-07:00

نمونه ای بارز از بی عدالتی

2002-06-16T14:59:00.000-07:00

يه کم قشنگ تر به زندگی نگاه کنيد، مشکلات رو بخش گريزناپذير زندگی بدونيد، سرتون رو بلند کنيد، مطمئن باشيد که از اونها قويتريد. نميتونن شکستتون بدن.

-- يک دوست

2002-06-16T14:38:00.000-07:00

از دل من و از قلم گابريل گارسيا مارکز يا برعکس !

دوستت دارم، نه بخاطر شخصيت تو، بلکه بخاطر شخصيتی که من در هنگام با تو بودن پيدا ميکنم.

2002-06-16T14:31:00.000-07:00

يه کم اين روزها گرفتارم. اگه از من بپرسن "بين گرگ بيابون و کارمند دولت کدوم رو انتخاب ميکنی؟" بدون فکر و ترديد ميگم "گرگ بيابون!"

2002-06-14T14:48:00.000-07:00

زندگی، پديده ای ايستا نيست. تنها دو گروه نميتوانند افکار خود را عوض کنند : ديوانگان تيمارستان و مردگان گورستان !

2002-06-14T14:30:00.000-07:00

کوچه :

بی تو مهتاب شبی، باز از آن کوچه گذشتم،
همه تن چشم شدم، خيره بدنبال تو گشتم،
شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم،
شدم آن عاشق ديوانه که بودم،

در نهانخانه جانم، گل ياد تو درخشيد،
عطر صد خاطره پيچيد، باغ صد خاطره خنديد،

يادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتيم،
پر گشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم،
ساعتی بر لب آن جوی نشستيم،

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت،
من همه محو تماشای نگاهت...

آسمان صاف و شب آرام،
بخت خندان و زمان رام،
خوشه ماه فرو ريخته در آب،
شاخه ها دست بر آورده به مهتاب،

شب و صحرا و گل و سنگ،
همه دل داده به آوازه شباهنگ،

يادم آمد تو به من گفتی از اين عشق حذر کن،
لحظه ای چند بر اين آب نظر کن،
آب آئينه عشق گذران است،
تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است،
باش فردا که دلت با دگران است،
تا فراموش کنی چندی از اين شهر سفر کن...

يادم آمد، با تو گفتم حذر از عشق ندانم،
سفر از پيش تو؟ هرگز نتوانم!
روز اول که دل من به تمنّای تو پر زد،
چون کبوتر لب بام تو نشستم،
تو به من سنگ زدی، من نه رميدم نه گسستم،
باز گفتم که تو صيادی و من آهوی دشتم،
تا به دام تو در افتم، همه جا گشتم و گشتم،
حذر از عشق ندانم، سفر از پيش تو هرگز نتوانم، نتوانم...

اشکی از شاخه فرو ريخت،
مرغ شب ناله تلخی زد و بگريخت،
اشک در چشم تو لرزيد،
ماه بر عشق تو خنديد...

يادم آيد که دگر از تو جوابی نشنيدم،
پای در دامن اندوه کشيدم،
نه گسستم، نه رميدم...

رفت در ظلمت غم، آنشب و شبهای دگر هم،
نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم،
نکنی ديگر از آن کوچه گذر هم...

بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم.........

اثر جاودان شاعر کوچه ها : زنده ياد فريدون مشيری

2002-06-14T14:08:00.000-07:00

وای خدا... چند تا خبره بد. اول اينکه پرتغال حذف شد. دوم اينکه الان ساعت يک و نيم نصفه شبه، روز تعطيل تموم شده ولی من هنوز به اندازه يک روز تعطيل ديگه کارهای عقب افتاده دارم که بايد تا صبح بهشون برسم!!! و سوم هم اينکه با اين همه تنگی وقت نشستم اينجا و مثل منگل ها دارم وبلاگ مينويسم. خداوند به همه ديوانگان شفای عاجل عنايت فرمايد !

2002-06-12T08:40:00.000-07:00

امروز بلاخره رفتم ديتا تا ببينم جريان اين گرفتن مجوز و کوفت و زهره ماری که برای خدمات اينترنتی راه انداختن چيه. خيلی تو اين مصوبه هاشون اصرار داشتن تا هر کس ميخواد خط اينترنت از مخابرات بگيره ( و حتما بايد از مخابرات بگيره وگرنه اسلام به خطر ميفته و باعث تهاجم فرهنگی ميشه ) حتما بايد شرايط ويژه ای داشته باشه. به بالا بردن کيفيت و رعايت استاندارد ها از طرف ISP ها هم تاکيد کرده بودن که در نگاه اول قابل تقدير بود. اما امروز متوجه شدم معنی کيفيت، داتش فنی، رعايت استانداردها و داشتن شرايط ويژه، برای مخابرات، چيزی غير از ميزان پول پرداختی نيست ! در حقيقت برای دارا بودن شرايط مناسب ISP داشتن، بايد يه مبلغی رو پرداخت کرد و برای ارائه خدمات تلفن اينترنتی، يه مبلغ بيشتری رو. به زبان خيلی ساده ای گفتن مجوز رو بايد خريداری کني. داشتن صلاحيت علمی و فنی و ... هم صرفا فقط حرف هست برای مخفی کردن هدف اصلی! خوب حق هم دارن، نميتونن کاسه گدائی بگيرن دستشون و همه جا جار بزنن که آقا ما با فلان ماهواره آشغال قرارداد بستيم و يخاطر سرويس آشغال ترمون کسی از ما سرويس نميگيره و رو دستمون باد کرده و داريم ضرر ميديم. واقعا که !

2002-06-09T13:03:00.000-07:00

آخر تکنولوژی !

2002-06-06T17:30:00.000-07:00

کوله باری از ملخ !

يک منبع آگاه گفت : مقامات عربستان برای جلوگيری از تکرار آبروريزی اعراب در بازيهای جام جهانی، مقادير زيادی مواد نيروزا حاوی ملخئين ( بر وزن کافئين، هروئين، کوکائين و ... ) به هتل محل اقامت اعراب فرستادند و اعراب قبل از بازی با کامرون با ملخئين دوپينگ کردند. هنوز هيچ يک از مقامات رسمی اين خبر را تائيد نکرده اند اما با توجه به بازی نسبتا خوب اعراب در برابر کامرون بعيد نيست پس از انجام آزمايشات دوپينگ، مشخص شود ملخ خون اعراب بيش از حد طبيعی بوده است...

2002-06-06T17:13:00.000-07:00

پيشرفت از نوع ايرانی !

سال 77 همزمان با قبولی در دانشگاه وارد بازار کار و در حقيقت جامعه شدم. اولين محل کار من پژوهشگاه صنعت نفت بود. تا جائي که من اطلاع دارم، پژوهشگاه صنعت نفت مجهزترين، پيشرفته ترين و معتبرترين موسسه تحقيقاتی و پژوهشی وزارت نفت هست. حدود دو هزار کارمند داره که فکر ميکنم بيش از 40 درصد اونها مدرک تحصيلی دکترا به بالا دارن و بقيه فوق ليسانس و حداقل ليسانس هستن. حالا اينکه منه بی سواد چطور به عنوان دانشجوی کارآموز وارد اين محيط شدم جريان مفصلی داره که بعدا تعريف ميکنم. يکی از موضوعاتی که در همون اوايل کار توجه ام رو به خودش جلب کرد و بسيار هم برام آزاردهنده بود، چگونگی نگرش کارمندان، به موضوع پيشرفت و برتری در کار بود. پيشرفتی که باعث عقب ماندگی کشور در زمينه های علمی، اقتصادی، ... و حتی اخلاقی شده... معمولا کسی که قصد پيشرفت داره سعی ميکنه با مطالعه بيشتر و بالا بردن سطح علمی و توان فنی خودش به نتيجه برسه، اما چيزی که من ميديدم يه مقدار متفاوت بود. اونجا کارمندها بجای اينکه سعی کنن و خودشون رو بالا بکشن، در يکجا ثابت ميموندن و با پايين کشيدن و خراب کردن ديگران از مقام و اعتبار خودشون محافظت ميکردن. وقتيکه در چنين محيطی که همه تحصيلکرده هستند چنين جوّی حکمفرماست، از بقيه چه انتظاری ميشه داشت؟ چطور انتظار داريم که کشور پيشرفت کنه؟

2002-06-03T16:20:00.000-07:00

عيد همگی مبارک !

2002-06-03T04:48:00.000-07:00

چند ماه پيش مدرک مهندسی خودش رو از دانشگاه علم و صنعت گرفت.
پسرم حالا شده آقا مهندس. امروزم تولد 24 سالگيشه. اون خيلی خوشحاله
اما من نگرانم... طفلک نميدونه چه مشکلاتی جلو راهشه. تا حالا فکر ميکرد
زندگی يعنی مهندس شدن. فکر ميکرد اگه مهندس بشه تمام درهای سعادت
به روش باز ميشن. هنوز وارد جامعه نشده. از جامعه ما، فقط يه دانشگاه رو
ميشناسه و يه شبهای جمعه ای که با دوستانش ميرن پی گردش و تفريح.
ميرن سينما، ميرن خيابون گردی، ميرن شام بيرون بخورن و ... .

من نگران اين هستم که وقتی فهميد رسيدن به يه زندگی مناسب تو اين دوره
زمونه برای جوون هايی مثل اون که خودشون بايد از صفر شروع کنن، از کاری
که فرهاد کوهکن کرد سخت تره، چه واکنشی نشون ميده؟ چطور فشار اين
نا اميدی رو تحمل ميکنه ؟ من خودم کارمند تامين اجتماعی هستم. تو اين 25
سالی که دارم برای دولت کار ميکنم هيچ پس انداز خاصی بدست نياوردم. هر
چی که درميارم خرج خريد هاي منزل ميشه. چيزه خاصی ندارم که بهش بدم
برای شروع زندگی. خيلی بايد به حساب بانکيم فشار بيارم تا بتونم دو سه
ميليون تومن براش جور کنم که اين مبلغ به هيچ کارش نمياد. اگر با يک ديد
خيلی خوش بينانه به اين مسئله نگاه کنم پسرم ميتونه با کمک داماد همسايه
تو شرکت مخابرات استخدام بشه با ماهی دويست هزار تومان حقوق ثابت!
اما افسوس که اگر چنين شرايطی هم پيش بياد باز رسيدن به يک زندگی در
خور لياقت اون، براش امری تقريبا غير ممکن هستش... با حقوق ماهی
دويست هزار تومان بايد چند سال کار کنه تا بتونه يه واحد آپارتمان نقلی برای
خودش بخره؟؟ اگر تا 12 سال تمام درآمد خودش رو پس انداز کنه و حتی يک
ريال از اون رو هم خرج نکنه ميتونه 12 سال ديگه يک آپارتمان 60 متری رو با
قيمت زمان حال بخره!! چيزی که تقريبا غير ممکنه. فکر نميکنم آپارتمانی که
الان قيمت اون 24 ميليون تومن هست، 12 سال ديگه ارزونتر از 60 ميليون
تومن باشه! بيچاره پسرم... امروز تولد 24 سالگيشه و خيلی خوشحاله...
اما من نگرانم... چه بر سرش مياد؟

2002-06-03T02:04:00.000-07:00

يکی از زيباترين آهنگهای عارف. نميدونم شعرش از چه کسی هست.

دوباره از تو گفتن، نه... نبايد
بازم اسمت رو بردن، نه... نبايد
شب دلگير از ياد بردن تو،
بازم خواب تو ديدن، نه... نبايد !

رها کن قلبم رو ای رفته از ياد
بذار عادت کنم به رفتن تو
تو ميشناسی منو، ميدونی ای يار
چقدر سخته برام نداشتن تو...

شب در به دری در کوچه عمر
به من احساس تو، عشق رو نشون داد
گله از رفتنت هرگز ندارم
ولی از موندن ياد تو فرياد..........

2002-06-02T14:56:00.000-07:00

آخ که چه لذتی داشت. سوسک شدن، اونم از نوعه له شدش ! من نميدونم چرا اينقدر از اين اعراب ملخ و سوسمار خور متنفرم.
اگه بدونين چه حالی کردم !!! افتضاح بود ! شخصيتشون سوراخ شد ! به اون کسانی که در مورد اين بازی حالی مثل من دارن -
که البته فکر ميکنم تعدادشون هم کم نباشه - پيشنهاد ميکنم برای دوام بيشتر اين لذت ( ذلت اونها! ) اين عکس رو بذارن به
عنوان کاغذ ديواری ويندوزشون. D:

2002-06-02T14:32:00.000-07:00

قاصدک

قاصدک! هان، چه خبر آوردی؟
از کجا وز که خبر آوردی؟
خوش خبر باشی، اما،اما
گرد بام و در من
بی ثمرميگردی!

انتظار خبری نيست مرا
نه ز ياری نه ر ديار و دياری، باری،
برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس،
برو آنجا که ترا منتظرند.
قاصدک!
در دل من همه کورند و کرند.

دست بردار ازين در وطن خويش غريب
قاصد تجربه های همه تلخ،
با دلم ميگويد
که دروغی تو ، دروغ
که فريبی تو فريب

قاصدک! هان، ولی آخر ای وای!
راستی آيا رفتی با باد؟
با توام، آی! کجا رفتی؟ آی..!
راستی آيا جايی خبری هست هنوز؟
مانده خاکستر گرمی، جائی؟
در اجاقی... طمع شعله نميبندم! خردک شرری هست هنوز؟

قاصدک!
ابرهای همه عالم شب و روز
در دلم ميگريند ...

-------- مهدی اخوان ثالث

2002-06-02T09:04:00.000-07:00

لتس راک ! ( همون Let's Rock خودمون ! )

2002-06-01T13:10:00.000-07:00

ديروز و فردا دست به يکی کردند، ديروز با خاطرات گذشته فريبم داد، فردا با وعده های دروغ خوابم کرد. وقتی چشم گشودم امروز رفته بود...

2002-05-31T10:11:00.000-07:00

در زندگی، نکته با مزه ای است، اگر چيزهای متوسط را نپذيريد، اغلب اوقات بهترين ها نصيبتان خواهد شد.

سامرست موآم

2002-05-31T09:55:00.000-07:00

آخيش! بلاخره صفحه اول وب سايت شرکت رو ساختم. راستش الان حدود يکسال هست که هنوز شکل و قيافه سايت عوض نشده.
البته دليلش خدايی نکرده تنبلی من نيست. اين کار طلسم شده بود. تو اين مدت، 4 بار يه سايت کامل رو طراحی کردم اما هيچوقت
به مرحله آپلود (upload) شدن نرسيد. بار اول يه سايت مامان درست کردم که قبل از اينکه بخوام upload ش كنم يکی از مشتريها
اومد گفت الا و بلا من اين طرح رو ميخوام. دروغ چرا تا قبر آ آ آ آ. اون موقع شديدن به پول نياز داشتم و زورم بهش نرسيد که
بگم آقا جون اين رو واسه خودم ساختم خيلی بيشتر از اين پولی که ميخوای بدی براش زحمت کشيدم... خلاصه داديمش رفت.
بار دوم يه سايت ساختم که همچينم بد نبود اما وقتی کلّش تموم شد نميدونم چرا زورم اومد که آپلودش کنم که بعدها اين رو هم با
يه کم تغيير قيافه به يکی ديگه فروختمش. بار سوم خيلی سوزناک بود... چشمتون روز بد نبينه، جوونيم رو ريختم به پاش! شش
ماه تمام روش کار کردم... خيلی چيز توپی شده بود. عرضم به حضورتون که اين ميز کامپيوتر من يه کم منگل هستش. خوده
PC رو ميز قرار نميگيره. بغل ميز يه جا داره که case رو بايد رو اون گذاشت و تقريبا نصفش رو هواست. جونم براتون بگه
يه روز زمانی که اين وب سايت نازنين کارش داشت تموم ميشد خواهرزاده محترم بنده ( سه ساله - مرد - مجرد ) تشريف آوردن
اينجا و در حين ماشين سواری بر روی صندلی کامپيوتر تصادف سنگينی با کامپيوتر کردن که اين تصادف منجر به مرگ hard
بنده شد. خودتون حدس بزنيد تا کجام - و تا به چه اندازه ای سوخت... بار چهارم هم که الان کار صفحه اولش تموم شد. اميدوارم
اين بار ديگه بلايی سرش نياد... خيلی مطلب بي مزه ای بود. نه؟ خودم هم از بس که اين جريان رو برای همه تعريف کردم ديگه
از تعريف کردنش حالم به هم ميخوره اما از بيکاری بهتره ! بي خيابش اصلا...

2002-05-28T15:03:00.000-07:00

والا به پير، به پيغمبر من همچين هم بيکار نيستم ! مخصوصا تو اين چند روزه که همينطوری کار خراب شده رو سرم. شبها ساعت سه و چهار ميخوابم صبحها هم مجبورم ساعت هشت بيدار باشم که به موقع برسم سر کار ... اون هم من که در شبانه روز اگه 10 ساعت نخوابم بقيه روز رو خماره خمارم ! اما چه ميشه کرد که بعضی از دوستان نازنين - دانسته و يا ندانسته - لطف ميکنن و ميذارن دقيقا تو بدترين و حساس ترين شرايط ، توان فرساترين ضدّ حال ها رو نصيب قلب و روح آدم ميکنن. بعد که حالت گرفته شد و دلت حسابی دردش اومد، بعد که فهميدی اين رابطه ای که فکر ميکردی اگر زمانی کوهها از زمين جدا بشن اون سره جاش ميمونه، سست تر از پوسيده ترين زنجيرهای کاغذی بوده، بعد که مي بينی ديگه کسی رو نداری که باهاش درد دل کنی، چون اون کسی که هميشه حرفهاش تسکين درد هات بوده حالا خودش شده دردت، چيکار ميتونی بکنی؟ بذاری زير فشار اين محبتها له بشی؟! نه! اين رو يه بار تجربه کردم. اصلا راه مناسبی نيست. راهش اينه که خودت رو يه جوری سرگرم کنی. کاری کنی که انديشه و دلت فرصتی برای شورش و طغيان پيدا نکنن. بايد خودت رو هم فريب بدی که هيچ اتفاقی نيوفتاده، بايد ... بنويسی!

مينويسم همه با تو نبودن ها را گريه، اين گريه اگر بگذارد...

2002-05-28T06:29:00.000-07:00

قسمتی از اعترافات تکان دهنده مردی که خواهر خود را به قتل رسانده :

هنگام ارتکاب به قتل و قبل از پشيمانی :

يک ضربه به صورتش زدم. افتاد روی زمين. از بينی اش خون آمد، خيلی عصبانی بودم.
دستانم را دور گلويش فشردم. وقتی به خود آمدم متوجه شدم که او مرده است. از عمل خود
پشيمان بودم ولی ديگر کار از کار گذشته بود...

بعد از پشيمانی !!! :

جسد را ( منظورش خواهرشه ! ) به داخل حمام بردم و اندام او را قطعه قطعه کردم.
( اگه پشيمون نميشد چه غلطی ميکرد؟؟!! ) و در کيسه های زباله و چمدان جا
دادم. ( احتمالا اگه اينقدر دلرحم نبود ميذاشتش تو فريزر تا سر فرصت باهاش يه کباب
سلطانی خوشمزه درست کنه ! ) کيسه های زباله را در حوالی ميدان فردوسی داخل
سطل های زباله انداختم و ...

نکته جالب اينکه اين آدم دوست داشتنی دانشجوی سال چهارم مهندسی دانشگاه شريف
هست يا بهتر بگم، بود !

2002-05-28T06:05:00.000-07:00

اگه گفتي من کيم ؟؟؟

2002-05-28T03:30:00.000-07:00

اگه ايميلی داشتين که يه فايل به نام Life is Beautiful.pps بهش ضميمه شده بود، به
هيچ عنوان بازش نکنيد چون ممکنه باعث بشه زندگي سايبرتون يه هوا بي ريخت بشه !

2002-05-27T14:01:00.000-07:00

دردسر والدين !

2002-05-27T13:46:00.000-07:00

تحمل تنهايی از گدايی دوست داشتن آسانتر است.
تحمل اندوه از گدايی همه شادی ها آسانتر است.
سهل است که انسان بميرد تا آنکه بخواهد به تکدّی حيات برخيزد.

2002-05-27T13:09:00.000-07:00

هر آشنايی تازه اندوهی تازه است...
مگذاريد که نام شما را بدانند و به نام بخوانندتان.
هر سلام، سرآغاز دردناک يک خداحافظيست.

2002-05-26T10:11:00.000-07:00

ای وای از اون روزی که گردونه به کام ما نگرده !

2002-05-26T03:47:00.000-07:00

...
توده هاي كوچك لجن در صفي كه تا بينهايت ادامه داشت به چشم ميخورد و در آن ميان
گل تو همچون توده فروزان آتش ميدرخشيد و من ايستاده بودم و با كنجكاوي در آن خيره
شده بودم. دلم ميتپيد و چشمهايم از اشك شوق و شكر چنان پر شده بود كه تصوير گل
تو در نگاهم ميلرزيد. من نتوانستم سرپا بياستم! زانوانم توان نداشت. كنار گل تو نشستم
اما چشم از تو بر نداشتم. نزديك ترت آمدم، نزديكتر و خدا مرا از زير چشمهاي بزرگ و شوخ
و هشيار و مهربانش مي پائيد.

ديدم كه گل تو همچون خاكستر حلاج ميتپيد. من بيتاب شدم. شنيدم آوائي كه به صداي
سايش بالهاي پرندگان ميمانست، نام مرا ميبرد! گويي نام خويش را از عمق درونم ميشنوم...
تو مرا، همچون هيچگاه به نام خواندي و همچون هيچگاه، بر آن چيزي افزودي كه جز آن لحظه،
ديگر بر زبان نياوردي.

خدا به شتاب گلهاي ديگر را ميسرشت و ميساخت و نوبت تو نزديك ميشد و من بيقرار!

نوبت تو رسيد! من براي اولين بار نفسي بر آوردم و نيروي شوق از جا بلند كردم و در برابر
خدا ايستادم. اما همچنان چشم از تو بر نگرفتم...

خدا با سيمائي پدرانه از نور و چشماني پر از نبوغ و لبخندي پر از گذشت و مهرباني در
من نگريست. لحظه اي در من نگريست و من گرماي نگاه رحيمش را بر گونه هاي سرد و
مرتعشم احساس كردم. نگاهم را از گل تو بركشيدم اما نتوانستم بر چهره خدا دوزم، به
پاي او دوختم و از سر شرم به زير افكندم و در آن هنگام احساس جواني را داشتم كه با
معشوقش در برابر پدر بزرگ بزرگوار و مهربانش كه از سعادت آنان خوشحال است ايستاده
ام...

ناگهان خداوند خدا مرا ندا داد كه اورا به دستم ده! چه فرمان شگفتي! من گريستم.
احساس كردم كه نميتوانم، كار دشواري بود... در زير فشار سنگين چنين محبتي چه
ميكشيدم! خدا همه محبتهايش را - كه از همه كوهها سنگينتر است - بر دل نازك جوان
من نهاده بود!

خم شدم. چه تلاشي ميكردم كه نلغزم، كه بتوانم.
در دستم گل تو و در برابرم خداوند!
برداشتم. سبك بودي و نرم، گلي به رنگ طلا. درونت را از صافي ميديدم. هسته اي
سرخرنگ در آن ميتپيد و دو دانه گوهر كه با موي مرموزي به آن هسته پيوسته بود، برداشتم
و ايستادم. تو در مشتهايم و خداوند در برابرم. گرماي تن مرا داشتي... دوست داشتم سرم
را آهسته خم كنم و آن را ببوسم، اما خداوند مينگريست... خواستم ناگهان آنچه را در مشت
دارم ببلعم. نميشد. خواستم آنرا بر روي صورتم بگذارم و از غيظ فشار دهم، آنچنان كه كاسه
چشمانم از تو پر شود... اما از خدا خجالت ميكشيدم...

دستهايم را با ادب، آهسته و لرزان پيش آوردم... تو سخت ميتپيدي، چنانكه نزديك بود از
دستم بيفتي و من چه دلهره اي داشتم! چه حالي داشتم! و خدا مينگريست. چنان مرا نگاه
ميكرد و به نگاهش مينواخت كه من اطمينان يافته بودم كه تو را زيبا خواهد آفريد، چنان لبخندش
مهربان و پر از محبت بود كه يقين كرده بودم تو را مهربان خواهد آفريد... چنان در سكوتش نوازش
و ستايش و ستايش از خود ميخواندم كه دانسته بودم كه ترا بسدانك خواهد آفريد... به هر دو
دستم گل تورا گرفته بودم و پيش ميبردم، تا انگشتانم رداي نوراني و بزرگ خدا را كه به رنگ
ملكوت بود لمس ميكرد، دستانم را همچنان نگاه داشتم و سرم به زير چشمهايم فرو افتاده به
زمين و چهره ام از شرم و شوق و شكر تافته.

لحظه اي گذشت و لحظاتي... كه خدا هيچ نگفت، به دستهاي بزرگ و توانايش، دستهاي مقدس
و نوازشگر و خوبش خيره شدم، همچنان فرو هشته بود، در او نمينگريستم اما همچنان حس
ميكردم كه مرا مينگرد.

حس كردم كه لبهايش بيشتر به لبخند باز شده است، آنچنان كه سراسر درونم پر از نور و
يقين شده بود. لحظه اي گذشت و لحظاتي... سكوت شگفتي بود، كار آفرينش لحظه هايي
متوقف شده بود. هستي از جنبش باز ايستاد، همه كروبيان عالم بالا گردن ميكشيدند...
ناگهان خدا با لحني كه از محبت لبريز بود و پيدا بود كه دلش بر من سوخته است گفت :
پسر جان، پسر جان! او را خودت بساز!

2002-05-26T02:59:00.000-07:00

مقــــــام امـــــن و می بيغش و رفـيق شفيق        گرت مـدام ميســر شـــــــــود زهی توفيق

جهان و کار جهان جمله بر هيچ بر هيچ است        هزار بــــــار من ايـن نکته کــرده ام تحقيق

دريـــغ و درد که تـــا ايـن زمــــــــان ندانستــم         که کيميای سعــــادت رفيق بـــــــود رفيق

به مامنی رود فـــــرصت شمـــر غنيمـت وقت        که در کمينگه عمـــــرند قـــــــاطعان طريق

بيـــــا که توبه ز لعل نگـــار و خندهء جــــــــام         تصوّريسـت که عقـــــلش نميکـند تصـديق

اگــــر چه موی ميــانت به چــون منی نرسـد         خـوشست خــاطرم از فکر اين خيال دقيق

حــــــــــــلاوتی که ترا در چه زنخــــدان است         بکنه آن نرسد صد هــــــــزار فــــــکر عميق

اگر برنگ عقيقی شد اشک من چـــه عجب         که مهر خاتم لعل تو هسـت همچو عقيق

به خنده گفت که حـــــــــافظ غلام طبع توام          ببين که تـا به چه حدّم همی کند تحميق

2002-05-25T23:21:00.000-07:00

روزنامه ميخونيد ؟ اگر يه کم دقت کنيد ميبينيد تو اين روزنامه های ما برای اخبار خوب اکثرا از افعال آينده استفاده ميشه. نگاه کنيد :

- از سال آينده محصول گل سرخ محمدی بيمه ميشود.
- شصت هزار فرصت شغلی جديد در بخش کشاورزی ايجاد ميشود.
- بوستان منطقه ای در اراضی منطقه هشت احداث ميشود.
- سياستهای اجرايی تجارت الکترونيکی به زودی اعلام ميشود.

و خبرهايی که در اونها افعال گذشته يا حال بکار برده
ميشه معمولا خبرهای بد هستند. مثلا :

- تعاونيها از نحوه پرداخت تسهيلات بانکی ناراضی هستند.
- بودجه پزوهشی سال 81 کشور 12 درصد کاهش يافت.
- ...

نتيجه گيری : لطفا خودتون اين کار رو انجام بدين ! :)

2002-05-25T22:03:00.000-07:00

اولين جمله ای که تو اين وبلاگ نوشتم رو شديدا تکذيب
ميکنم ! من خيلی هم آدم بيکاری هستم !!! :)

2002-05-25T21:44:00.000-07:00

اين هم از سری جديد کامپيوترهای اپل مکينتاش - آدم
بدش نمياد همچين يه گازی بهش بزنه !

اگر عکسهای بيشتری از اين سيب ميخواين ببينيد اينجا کليک
کنيد.

2002-05-25T13:25:00.000-07:00

به صاحب منصبان محترم مملکت پيشنهاد ميکنم يه قانونی وضع کنن که
بموجب اون برای بيوفائی هم مجازات در نظر گرفته بشه !

2002-05-25T13:09:00.000-07:00

- او واسه خودش بود منم واسه خودم بودم.
- او هنوز بود ولی من داشتم ميرفتم.
- من دور شده بودم ولی او هنوز بود.
- او هنوزم بود دسته من رو هم گرفت تا من هم باشم.
- من برگشتم او هم در کنارم بود.
- او بود من هم بودم - ما بوديم.
- او بود من هم بودم - باز ما با هم بوديم.
- او بود من هم بودم - باز هم ما با هم بوديم.
- ...
- ...
- ...
- او ناگهان رفته بود - من حيران بودم.
- او رفته بود - من چشم براه بودم.
- او رفته بود - من باز منتظرش بودم.
- او رفته بود ولی من ... تنها بودم.

2002-05-25T12:54:00.000-07:00

هرچی بلا به سر آقايون مياد مستقيم یا غير مستقيم زير
سر خانم هاست ! اگه باور نميکنيد اين عکس رو ببينيد :

2002-05-20T12:37:00.000-07:00

Ø§ÙŠÙ† Ø¨Ø§Ø± Ø§ÙˆÙ„ Ù‡Ø³Øª Ú©Ù‡ ÙˆØ¨Ù„Ø§Ú¯ Ù…ÙŠÙ†ÙˆÙŠØ³Ù…. Ù‡Ù…Ú†ÙŠÙ† Ø¢Ø¯Ù… Ø¨ÙŠÚ©Ø§Ø±ÛŒ
Ù†ÙŠØ³ØªÙ… ÙˆÙ„ÛŒ ÙŠÚ©ÛŒ Ø§Ø² Ø¯ÙˆØ³ØªØ§Ù† Ú¯Ù�Øª Ø¨Ø±Ø§ÛŒ Ú©Ø³Ø§Ù†ÙŠÚ©Ù‡ Ø¯Ù„Ø´ÙˆÙ† Ú¯Ø±Ù�ØªÙ‡ Ù‡ÙŠÚ† Ú†ÙŠØ² Ø¨ÙŠØ´ØªØ± Ø§Ø² Ù†ÙˆØ´ØªÙ†
Ù†Ù…ÙŠØªÙˆÙ†Ù‡ Ø¨Ù‡Ø´ÙˆÙ† Ø¢Ø±Ø§Ù…Ø´ Ø¨Ø¯Ù‡. Ø§Ù…ÙŠØ¯ÙˆØ§Ø±Ù… Ø§ÙŠÙ†Ø·ÙˆØ± Ø¨Ø§Ø´Ù‡ Ú†ÙˆÙ† Ø¨Ø¯Ø¬ÙˆØ± Ø¯Ù„Ù… Ú¯Ø±Ù�ØªÙ‡!

Ø´Ø§Ø¹Ø± Ù…ÙŠÚ¯Ù‡ :
Ø®Ù…ÙˆØ´ ØØ§Ù�Ø¸ Ùˆ Ø§Ø² Ø¬ÙˆØ± ÙŠØ§Ø± Ù†Ø§Ù„Ù‡ Ù…Ú©Ù†
ØªØ±Ø§ Ú©Ù‡ Ú¯Ù�Øª Ú©Ù‡ Ø¯Ø± Ø±ÙˆÛŒ Ø®ÙˆØ¨ ØÙŠØ±Ø§Ù† Ø¨Ø§Ø´